Pchly
W przeciwieństwie do wszy, które są pasożytami stałymi, pchły w różnym, stopniu związane są ze swoim żywicielem. Przeważnie są to pasożyty czasowe, ale niektóre z nich, jak np. Tunga penetrans są pasożytami stałymi. Najczęściej pasożytują pchły dorosłe. Z medycznego punktu widzenia i najważniejsze są trzy gatunki pcheł, tj. pchła ludzka (Pulex irritans), pchła szczurza (Kenopsylla cheopis) i pchła piaskowa (Tunga penetrans). Pchły przechodzą przeobrażenie zupełne. Głównym żywicielem pchły ludzkiej jest człowiek, ale znajdowano ją także na niektórych zwierząt, np. na ptakach. Zapłodniona samica składa w ciągu swego życia 400-550 jaj, z których wylęgają się larwy. Żyją one najczęściej w szparach podłóg lub legowiskach zwierząt domowych. W rozwoju pozazarodkowym występują trzy stadia larwalne, postać poczwarki i forma dorosła. Długość rozwoju osobniczego uzależniona jest od warunków bytowania. Samica składa jaja porcjami, przy czym składanie jaj poprzedzone jest pobraniem krwi. Uszkodzenia skóry przez pchłę ludzką są znane. W miejscu zranienia występuje zaczerwienienie. U osób wrażliwych ślina tych owadów może powodować miejscowe stany zapalne skóry lub bąble. Najważniejsze jednak znaczenie ma fakt, że pchły te mogą przenieść zarazki tularemii i dżumy. Pchła ludzka jest również żywicielem pośrednim tasiemców i innych robaków pasożytniczych. Długość rozwoju osobniczego tej pchły, podobnie jak innych, zależy od temperatury. W Indii trwa on około 21, a w Europie od 31 do 256 dni. Postacie dorosłe żyją do 3 miesięcy, w hodowli do 203 dni. Zachowanie się pchły szczurzej jest inne niż pchły ludzkiej. Ta ostatnia przebywa na człowieku tylko podczas ssania krwi, natomiast pchła szczurza opuszcza swego żywiciela (szczura) tylko po jego śmierci i stanowi wtedy wielkie niebezpieczeństwo dla ludności na obszarach objętych epidemią dżumy.
dentysta warszawa stomatologia ceny badanie nasienia Chirurgia stomatologiczna Wrocław co to jest botox