Parazytologia lekarska

Etiologia. Trypanosoma gambiense występuje w środkowej i zachodniej Afryce. Wiciowiec ten ma kształt wrzecionowaty, długość ciała od 14 do, 33 [xm i szerokość od l do 3,5 u.m. Pasożytuje we krwi, chłonce i płynie mózgowo-rdzeniowym człowieka w postaci trypomastigota. Żywi się endo-smotycznie i rozmnaża się przez podział podłużny. Zarażenie następuje przez skórę postacią trypomastigota, która dostaje się do organizmu człowieka ze śliną muchy gatunku tse-tse, rodzaju Glossina, Początkowo trypanosomy występują w osoczu krwi, a następnie w chłonce i płynie mózgowo-rdzeniowym. Mucha tse-tse zaraża się od człowieka postacią trypomastigota. W przewodzie pokarmowym muchy postacie te dzieła się szybko i przechodzą w postacie epimastigota, które wędrują przez przełyk i gardziel 'do gruczołów ślinowych muchy, gdzie przekształcają się w formy inwazyjne - - trypomastigota. Patologia. Przebieg choroby jest raczej przewlekły. Po trwającym od kilku dni do kilku tygodni okresie wylęgania w miejscu ukłucia muchy tse-tse występuje guz, potem pojawia się nieregularna gorączka, ból głowy, zaburzenia jelitowe, wreszcie bolesne powiększenie węzłów chłonnych, zwłaszcza karkowych (objaw Winterbottoma). Po upływie kilku miesięcy występują objawy zajęcia ośrodkowego układu nerwowego, apatia, znużenie, wychudzenie, obrzęk twarzy, postępujące zaburzenia motoryki i czucia, śpiączka, zupełne wyniszczenie organizmu i śmierć. Diagnostyka. 1. Badanie mikroskopowe świeżych, nie barwionych rozmazów krwi w płynie izotonicznym (w okresie wysokiej gorączki). Między krwinkami można zauważyć pasożyty poruszające się ruchem świdrującym. 2. Badanie mikroskopowe rozmazów krwi barwionych metodą Wrighta lub Giemsy. 3. Badanie punktatu z mostka, osadu z płynu mózgowo-rdzeniowego w preparatach bezpośrednich świeżych lub barwionych. 4, Próby na zwierzętach laboratoryjnych - wstrzykiwanie świeżej krwi lub materiałów aspi-rowanych z węzłów chłonnych, płynu mózgowo-rdzeniowego w ilości 2 - 10 ml świnkom morskim, szczurom i myszom. Po upływie tygodnia poszukiwanie świdrowców we krwi tych zwierząt. 5. Badania serologiczne. Epidemiologia. Występowanie i rozprzestrzenianie śpiączki afrykańskiej uzależnione jest od jej przenosiciela - muchy tse-tse i obejmuje wschodnią, środkową i zachodnią Afrykę. Rezerwuarem Trypanosoma gambiense na tych obszarach są zarażone zwierzęta, a szczególnie antylopy i bydło. Zwalczanie choroby polega na niszczeniu różnych postaci rozwojowych muchy tse-tse, chronieniu przed nią pomieszczeń mieszkalnych, stosowaniu środków owadobójczych oraz na wczesnym wykrywaniu i leczeniu śpiączki afrykańskiej.
RZS leczenie odżywki lek na katar odchudzanie warszawa olej z czarnuszki