Parazytologia lekarska

Zastosowanie właściwej metody zabezpieczenia zebranego materiału zależy od jego przeznaczenia. Jeżeli odłowione stawonogi przeznaczono do izolacji drobnoustrojów chorobotwórczych, to do chwili rozpoczęcia badań najlepiej jest utrzymywać je w hodowli lub w obniżonej temperaturze (4°C lub temperatura suchego lodu). Natomiast wówczas, gdy potrzebne jest zgromadzenie materiału do opracowań robionych w czasie późniejszym i niezwiązanych z izolowaniem zarazków, konieczne jest umieszczenie niektórych stawonogów (roztocze, drobne owady) w płynach utrwalających, np. w 70°/o alkoholu etylowym. Formy dorosłe o większych rozmiarach, można nawet przechowywać na sucho w zamkniętych pojemnikach. Przedtem jednak okazy takie należy uśpić, np. chloroformem i zabezpieczyć przed uszkodzeniem, gdyż po wyschnięciu są bardzo kruche. Przynależność gatunkową nie znanych nam stawonogów określa się za pomocą kluczy, w których - - na podstawie zespołu określonych cech -poszczególne organizmy łączone są w odpowiednie grupy systematyczne. Natomiast charakterystyczne ich znamiona ułożone są w grupy cech przeciwstawnych. Klucze są tak skonstruowane, że pozwalają wcześniej zakwalifikować dany organizm do jednostki systematycznej większej, a potem stopniowo do coraz mniejszych. Najpierw trzeba określić, do jakiej gromady należy dany organizm, a potem do jakiego rzędu, rodziny, rodzaju i gatunku. Czytając klucz stale porównuje się cechy określanego organizmu z danymi zawartymi w kluczu. W przypadku gdy dana cecha lub zespół cech określanej jednostki odpowiada opisowi tej cechy lub grupie cech podanych w kluczu, wówczas przechodzi się do następnego w kolejności opisu, a w razie niezgodności - do opisu przeciwstawnego, który oznaczony jest zazwyczaj liczbą umieszczoną w nawiasie z lewej strony podanego tekstu. Takie porównywanie prowadzi się dopóty, dopóki nie będzie dokładnie określona najmniejsza jednostka systematyczna, tj. gatunek. Nazwa naukowa określanego organizmu składa się z dwóch członów i podana jest zazwyczaj po łacinie, przy czym nazwa rodzajowa (wyraz pierwszy) oznaczona jest zawsze literą dużą, a gatunkowa (wyraz drugi) literą małą. Obok nazwy gatunkowej umieszczone jest nazwisko lub skrót nazwiska autora, który ten gatunek opisał, np. Pulex initans Limiaeus (pchła ludzka). Przed przystąpieniem do korzystania z klucza dobrze jest zaznajomić się z budową, a nawet z ekologią i rozwojem organizmów należących do określonej grupy, gdyż zdobyte wiadomości ułatwią pracę. Przy określaniu danego organizmu posługujemy się najczęściej lupą (stawonogi duże) lub mikroskopem (stawonogi małe). Trwałe preparaty mikroskopowe można wykonać bezpośrednio po wyjęciu okazów z płynu utrwalającego albo dopiero po uprzednim ich wytrawieniu.
Pachwinowa, udowa, pępkowa - przepuklina brzuszna - leczenie przepukin. dermatologia estetyczna warszawa najlepsze antyradary sklep ortopedyczny bielsko omega 3